دنیای من

وداع آخر

donyaye-man — Sun, 18 Dec 2005 17:54:56 GMT

سلام

شاید این آخرین سلامی باشه که من تو این وبلاگ مینویسم و آخرین شماره.

من واسه ی خداحافظی آمده ام ولی حیف که وقت زیاد ندارم و پنج دقیقه از وقتم مونده.

خوب من میخوام با دنیای خودم خداحافظی کنم و یه دنیای جدید واسه خودم بسازم. امیدوارم به اونایی که بدی کردم منو ببخشن.

برام آرزو کنید که دنیایی که میسازم یه دنیای قشنگ با شادیها باشه و پر از خوبی ها و آدم های خوب.

موندن و سوختن و ساختن همه یادگار عشقه به خدا

ای خدا کاری بکن ما هم از بنده های خوبت باشم.

نوکرت دختر بهار

قربون همه ی بچه های با مرام.

خداحافظظظظظظظ

دفتر عشق من

donyaye-man — Mon, 12 Dec 2005 14:51:39 GMT

دفتر عشق که بسته شد دیدم منم تموم شدم

خونم حلال ولی بدون به پای تو حروم شدم

اونیکه عاشق شده بود بدجوری تو کار تو موند

برای فاتحه بهت حالا باید فاتحه خوند

تموم وسعت دلو به نام تو سند زدم

غرور لعنتی میگفت بازی عشقو بلدم

از تو گله نمیکنم از دست قلبم شاکی ام

چرا گذشتم از خودم چرا غرق تاریکی ام

دوست ندارم چشمای من فردا به آفتاب وا بشه

چه خوب می شد تصمیم تو آخر ماجرا بشه

دست و دلت نلرزه بزن تیغ خلاصو

از اون که عاشقت بود بشنو این التماسو

بدون شرح

donyaye-man — Fri, 09 Dec 2005 07:07:08 GMT

این شبیه یکی از عکسای منه

فریب

donyaye-man — Fri, 09 Dec 2005 07:05:01 GMT

چه فریبی !

از مرغ عشق غمگین فال فروش فال شاد می خواهم

بوی رویاها

donyaye-man — Fri, 09 Dec 2005 06:58:01 GMT

تمام صندلیهای دنیا را روی هم می چینم نمی رسم....

تمام چار پایه های دنیا را روی هم می چینم نمیرسم...

تمام نردبان های دنیا را روی هم میچینم نمی رسم...

تمام کوه های دنیا را روی هم می چینم نمی رسم....

تمام رویا هایم را روی هم می چینم می رسم.

ماه را میگیرم بو میکنم بوی رویاهایم را میدهد رنگ رویا هایم است.

نقره ای نقره ای.

donyaye-man — Wed, 07 Dec 2005 18:40:18 GMT

donyaye-man — Wed, 07 Dec 2005 18:36:39 GMT

man yolunda dakhdan akhib chay oldum

garanikda sanan otur ay oldum

oshoyoordin gishda sanan otur yay oldum

soyla gonloom san manim ochoon neynadi

sandan oozakh chikhib geda bilmiram

bi ayrilikh nakhmasini sevmiram

san donyamsan donyani man neyneram

sevgi doloob donyamizi neynadin

من این ترانه رو خیلی دوست دارم امیدوارم بتونید بخونید چون به زبان ترکی هستش

میگریزم

donyaye-man — Tue, 06 Dec 2005 19:23:31 GMT

اگه ترک تو میگویم عزیزم

اگه میبینی همچو آهو از تو میگریزم

دلم پیشت میمونه یادگاری

با اینکه میدونم طفلی دلو تنهاش میزاری

آخه من خسته از تکرار عشقم

اسیری مونده زیر بار عشقم

دیگه سرخورده از آزار عشقم

با اینکه میدونم هرجای دنیا

اگه بی تو باشم باید بمیرم

تموم لحظه های بی تو بودن مثل صیدی به دام غم اسیرم

اخه من عاشق روی تو بودم

اسیر چشم جادوی تو بودم

ندونستم دلت با دیگرونه

گل عشقم نصیب اینو اونه

آخه من خسته از تکرار عشقم

اسیری مونده زیر بار عشقم

دیگه سرخورده از آزار عشقم

بدونی ناگزیرم ندارم چاره ی موندن

شکسته عهد و پیمون دیگه بین تو و من

با اینکه دل بریدن برای من عذابه

بریدم از تو و عشق شدم راضی رفتن

آخه من خسته از تکرار عشقم

اسیری مونده زیر بار عشقم

دیگه سرخورده از آزار عشقم

" این ترا نه رو افسانه خونده و من با تمام وجودم نوشتمش امیدوارم بفهمین منظورم چیه؟"

donyaye-man — Mon, 05 Dec 2005 19:59:08 GMT

عشق بهتر است یا دوست داشتن؟

همیشه به خودم میگم کاش تو زندگی خودمون هم یه کنترل +z وجود داشت تا میتونستیم اگه اشتباهی کردیم اونو کنسل کنیم و به عقب برگردیم وای اگه میشد چی میشد؟

اصلا چرا ما انسانها باید دوچاره اشتباه بشیم مگه خدا بهمون عقل نداده؟

بعضی وقتا از انسان بودنم شرمم میاد چون بعضی از این انسانها یه کارایی میکنن که آبروی ما رو پیش خدا میبرن.

اصلا خدا بیکار بود که اومد انسان رو خلق کرد البته با عرض معذرت. ای خدا یعنی میشه به آرزوهامون برسیم اگه بشه چی میشه؟

خدا خودت که میدونی ازت چی میخوام تو تنها پارتی من تو این دنیایی

دوست دارم خدا. خدا تو هم دوسم داری؟ امیدوارم اونی که دوسش دارم اونم منو دوست داشته باشه

donyaye-man — Sat, 03 Dec 2005 19:19:26 GMT

در غریبی ناله کردم کسی یادم نکرد

در قفس جان دادم و عشق آزادم نکرد

شعرا که قابل نداره

اما همش واسه خودت فقط نوشتم اینارو به خاطر تولدت

وصال تو خیالیه وای که دلم چه حالیه

یادت میاد بهارمون

دلای بی قرارمون

قایم شدن تو کوچه ها

دور از نگاه بچه ها

بازیهای عروسکی آخ که چه حیف شد کودکی

یه کم برس باز به خودت

میخوام بیام تولدت

اون وقتا این جوری نبود

راهت به این دوری نبود

حالا که عاشقت شدم نیستی دیگه مال خودم

پاییز چه فصل زردیه

عاشقی چه دردیه

گم شده باز بادبادکم

تو تو نمیای به کمکم

میخوام دستاتو بگیرم

تو بمونی من بمیرم

عاشقی هم نوبتیه آخ که چه بد عادتیه

.....

این شعر ادامه داره انجاهاش قشنگ بود نوشتم. از مریم حیدر زاده هستش.